استاد بناء حاج احمد رحیمی هلری

   

حاج احمد رحیمی هلری یکی از نوادگان اسماعیل (سمال) فرزند علی سمال در خانواده ای ساده و متدین پرورش یافت پدرش علی سمال فردی ساده زیست بود که مشهور است برای ورد و اذکار صبحگاه و شامگاه در بیرون روستا خلوت می کرد و زبانش همیشه در حال درود و صلوات بر پیامبر خدا جاری بود حاج احمد یکی از استاد بناهای معروف روستا میباشد که می گویند این حرفه را از کشور بحرین به ارمغان آورده است چون مدتی در کشور مذکور به این حرفه مشغول بوده و پس از مراجعت به روستا از این حرفه به عنوان شغل و کسب امرار معاش استفاده نموده است در زمان نه چندان دور اکثر ساختمان خانه های اهالی روستا توسط همین فرد باهمت بنا گذاشته شده که باعث آسایش آنان گردیده است حاج احمد پدر شیخ محمد رحیمی هم اکنون بازنشست شده اند و به علت کهولت سنی دیگر قدرت بنائی ندارند .. به امید توفیق و سلامتی به این فرد زحمت کش ..... 

هارگیس گردی

هارگيس گردی (Hargis Gardi) مثل ديگر مراسم هاي روستا يكي از جلوه هاي اصالت اين مردم مي باشد. آداب و رسوم واعتقادات مردم روستا برخاسته از تاريخ ، فرهنگ ، دينداري واصالت آن مردم است. براي ما معلوم نيست كه مراسم (هارگيس گردی) از چه زماني دربين مردم روستا رواج داشته ولي مي گويند در زمانهاي بسيار دور در بين مردم اعتقاد بر آن بوده كه در نیمه ماه شعبان هر سال رزق و روزي تقسيم مي شود لذا به شكرانه آن مردم صدقه مي دادند و به دليل اينكه پانزده روز تا ماه مبارك رمضان بيشتر نمانده بود سعي مي كردند به کودکان وخردسالانی که هنوز به سن بلوغ نرسیده اند و در ماه مبارک رمضان روزه دار نیستند كمك بكنند تا بتوانند در هنگام روزه دار بودن بزرگسالان از آنچه كه در روز هاگیس گردی جمع آوری  کرده اند خود را تغذیه نمایند و موجب نگرانی پدر ومادر برای تهیه غذا برای آنان نباشند و فقط روزه داران به عبادتشان مشغول گردند.  مراسم هارگیس گردی از این قرار است كه كودكان وخردسالان قبل از غروب آفتاب روز چهاردهم شعبان تا أذان مغرب كيف وكيسه به دست به درب خانه ها مي روند وگروه گروه ودسته جمعي با سر دادن این نداء (( هارگيس گردی هودای ((شيريني ، شكلات ، تنقلات ، آجيل و (پول نقد كه اكثرا به بچه هاي يتيم مي دهند ) خود را از صاحب خانه ميگيرند و تا همه خانه ها را نگشته باشند به خانه بر نمي گردند. در اين روز بزگسالان هم بعد از غروب آفتاب پس از نماز مغرب مشغول به قرائت سوره مبارکه یاسین و راز ونیاز با خدا می گردند . اهالی روستا اعتقاد دارند كه در شب پانزدهم شعبان عمر انسانها و رزق و روزی آنها نوشته مي شود . (به اصطلاح اهالی روستا عمرها كنده مي شود) که این نوع باورها در کتب برخی محدثین نیز از پیامبر روایت شده گرچه برخی این نوع روایتها را ضعیف می دانند ولی در فضائل استناد به احادیث ضعیف اشکال ندارد.  اما دربيان اينكه ماه شعبان ماه پرفيض و بركتي است شكي نیست و دليل آن اين است كه پيامبراكرم (ص) به غير ماه مبارك رمضان درماه شعبان بيشتر از ديگر ماه ها روزه مي گرفته و رواياتي نیز به خصوص نصف شعبان از پیامبر اکرم نقل شده که دال بر فضیلت آن می باشد از همین رو نیاکان چنین ایامی را گرامی می داشتند و به هر نحوی قصد داشتند سنت حسنه ای در جامعه انتشار دهند تا أجر آن تا روز قیامت شامل حالشان بگردد و نمونه بارز آن همین رسم هارگیس گردی است که مردم تا به امروز این رسم حسنه را نیک می دانند و امیدوارند که مورد رضایت خداوند نیز قرار بگیرد ؛ آری این رسم با صدقه دادن و ادخال سرور در قلب کودکان وخردسالان که در میان آنها ایتام وفقراء نیز یافت می شود و چون جنبه عمومی دارد دیگر فقیر یا مسکین در هنگام دریافت هاگیس گردی تحقیر نمی شوند گذشته از رسم بودن جنبه عبادی نیز پیدا می کند و چه بسا علمای قدیم که از نظر فقهات و تقوا از علمای امروز پیشه گرفته بودند هیچ گاه زبان به مخالفت با این رسم نگشودند که این نیز خود نشانگر عرف نیکوئی است که اهالی روستا به آن ارج می نهند اما متأسفانه امروزه برخی جرأت پیدا نموده و بر باورهای مردم نام بدعت می گذارند و درب خانه هایشان را بر روی کودکان وخردسالان می بندند و می پندارند كه با این کارشان جلو بدعت بزرگی دارند می گیرند واقعا جای تأسف است انسان باید چقدر تنگ نظر باشد و جاهلانه مانع خیر بشود . البته این رسم تنها در روستای هلر مرسوم نیست بلکه در تمام روستاهای جزیره و برخی از مناطق استان هرمزگان و کشورهای عربی خلیج نیز رواج دارد .